ترجمه : سزاوار است عاقل احتراز كند از مستى ثروت و مال و مستى قدرت و جاه و مستى علم و دانش و مستى مدح و ثناى مردم و مستى و غرور جوانى كه تمام اينها را بوى ناخوش و عفنى است كه عقل انسان را زائل مىكند و ادب و وقار انسانيت را سبك و خفيف مىسازد يعنى مال و جاه و علم و مدح مردم و دوران جوانى همه مانند شراب انسان را مست مىكند و عقل را فاسد مىگرداند و ادب را زائل مىكند بايد انسان عاقل از سكر و مستى اين امور دنيوى خود را حفظ كند و مست دنيا و مغرور علم و جاه و جلال دنيا نشود و إلّا از درگاه خدا به خطاب لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى « 1 » دور مىشود و اگر مست نشد و عقل و دين را با وجود مال و جلال و علم و غيره حفظ كرد از اين امور در زندگانى دنيا و آخرت بهره‌مند خواهد گشت .

--> ( 1 ) . نساء / 44